Regelmatig zie ik het gebeuren. Teams die willen bewegen, maar niet weten hoe. Ze zijn niet onwillig, maar lijken vast te zitten in een verhaal over zichzelf.
Over hoe het gaat. Hoe het hoort. Wat er (on)mogelijk is.
๐๐๐ซ๐ก๐๐ฅ๐๐ง ๐๐ข๐ ๐ซ๐ข๐๐ก๐ญ๐ข๐ง๐ ๐ ๐๐ฏ๐๐ง
Achter elk handelen gaat een verhaal schuil. Teams kunnen niet alleen verschillende praktijken hebben, maar ook verschillende manieren waarop zij zichzelf en hun aanpak begrijpen. Deze verhalenย of narratieven geven richting aan het handelen al zijn ze vaak impliciet.
๐
๐๐ง๐จ๐ฆ๐๐ง๐จ๐ฅ๐จ๐ ๐ข๐ฌ๐๐ก ๐จ๐ง๐๐๐ซ๐ณ๐จ๐๐ค – ๐ฅ๐ฎ๐ข๐ฌ๐ญ๐๐ซ๐๐ง ๐๐ง ๐ฐ๐๐๐ซ๐ง๐๐ฆ๐๐ง ๐ฏ๐จ๐จ๐ซ๐๐ข๐ฃ ๐๐ ๐ฌ๐ญ๐๐ง๐ ๐ฏ๐๐ง ๐ณ๐๐ค๐๐ง
Tijdens mijn opdracht bij een schoolbestuur werk ik vanuit fenomenologisch onderzoek. Steeds weer hoorde en zag ik iets anders dan โstand van zakenโ.
Ik hoorde zelfbeelden. Zag narratieven. Soms impliciet, soms luidop.
๏ธย – โWij zijn een school die altijd net buiten het systeem valt.โ
– โAls wij het niet doen, doet niemand het.โ
– โIedereen doet zโn best, maar niemand weet wat de ander doet.โ
– โWe zijn sterk in relaties, maar niet in plannen.โ
๐๐๐ฅ๐ข๐๐ก๐๐๐ฆ๐๐ ๐ฐ๐๐ซ๐ค๐๐ฅ๐ข๐ฃ๐ค๐ก๐๐๐๐ง
Deze verhalen sturen gedrag. Ze kleuren wat mensen als mogelijk of zinvol ervaren. De verhalen zijn geen excuses, eerderย belichaamde werkelijkheden. Gevormd in jaren van werken met ervaring van druk, contextuele systemen, hoop en teleurstelling.
Een fenomenologisch onderzoek kijkt hier niet overheen. Ze vraagt:
๐๐ฏ ๐ธ๐ฆ๐ญ๐ฌ ๐ท๐ฆ๐ณ๐ฉ๐ข๐ข๐ญ ๐ญ๐ฆ๐ฆ๐ง๐ต ๐ฅ๐ช๐ต ๐ต๐ฆ๐ข๐ฎ?
๐๐ฏ ๐ธ๐ข๐ต ๐ฎ๐ข๐ข๐ฌ๐ต ๐ฅ๐ข๐ต ๐ท๐ฆ๐ณ๐ฉ๐ข๐ข๐ญ ๐ฎ๐ฐ๐จ๐ฆ๐ญ๐ช๐ซ๐ฌ?
๐๐ข๐ต ๐ฃ๐ญ๐ช๐ซ๐ง๐ต ๐ฅ๐ข๐ข๐ณ๐ช๐ฏ ๐ฐ๐ฏ๐จ๐ฆ๐ป๐ฆ๐จ๐ฅ?
๐๐ข๐ต ๐ท๐ฆ๐ณ๐ด๐ค๐ฉ๐ช๐ซ๐ฏ๐ต ๐ฆ๐ณ ๐ช๐ฏ, ๐ฅ๐ฐ๐ฐ๐ณ ๐ฆ๐ฏ ๐ฎ๐ฆ๐ต ๐ฉ๐ฆ๐ต ๐ท๐ฆ๐ณ๐ฉ๐ข๐ข๐ญ?
Wat gebeurt er als we het niet weg interpreteren, maar juist als vertrekpunt nemen?
๐๐๐ญ ๐ฏ๐๐ซ๐ฌ๐ญ๐๐๐ง ๐ฏ๐๐ง ๐๐๐ง ๐ฏ๐๐ซ๐ก๐๐๐ฅ
Juist in het verstaan van het verhaal waarin een team leeft ontstaat ruimte. Voor nuance. Voor beweging. Voor iets nieuws.
Dat vraagt om vertragen. Luisteren. Waarnemen. Verkeren in soms niet weten. Het verdragen van verschil.
Fenomenologisch onderzoek en begeleiden begint dus niet bij de vraag ‘Wat gaan we doen?’, maar bij:
๐๐ฆ๐ญ๐ฌ ๐ท๐ฆ๐ณ๐ฉ๐ข๐ข๐ญ ๐ญ๐ฆ๐ท๐ฆ๐ฏ ๐ธ๐ฆ? ๐๐ฏ ๐ธ๐ข๐ต ๐ฅ๐ฐ๐ฆ๐ต – ๐ท๐ณ๐ข๐ข๐จ๐ต ๐ฅ๐ข๐ต ๐ท๐ข๐ฏ ๐ฎ๐ช๐ซ ๐ช๐ฏ ๐ฅ๐ฆ ๐ฐ๐ฏ๐ต๐ฎ๐ฐ๐ฆ๐ต๐ช๐ฏ๐จ ๐ช๐ฏ ๐ธ๐ข๐ต ๐ป๐ช๐ค๐ฉ ๐ต๐ฐ๐ฐ๐ฏ๐ต (๐ฐ๐ง ๐ฏ๐ช๐ฆ๐ต)?
