Er is iets raars aan mensen. Wij zijn de enige soort die geheimen heeft. Dieren verstoppen voedsel, maar niet hun gedachten.Ze kennen geen schaamte en geen verlangen om iets te verbergen. Een geheim vraagt om zelfbewustzijn. Weten dat een ander jou kan zien en besluiten iets van die blik af te schermen. Het vermogen om […]
Tag archieven: Leven
Als ik die afspraak heb gehad, dan kan ik eindelijk even ademen.Als ik die mails heb beantwoord, dan kan ik echt beginnen.Als het weekend is, dan kom ik tot rust.Als dit project af is, dan komt er ruimte.Als ik straks meer tijd heb, dan ga ik schrijven, sporten, etc. Herkenbaar?Voor mij in elk geval wel. […]
Er zijn van die momenten waarop iets in mij dichtgaat. Omdat het leven zich even terugtrekt, alsof mijn binnenwereld vraagt om eerst weer te verzamelen wat van mij is. Mezelf op te halen. Afgelopen week was ik vijf dagen weg. En vandaag bracht ik mijn dochter, terwijl ze vakantie heeft, toch naar de opvang.Dat kleine […]
Vandaag gaan we weer naar huis. En met het gemis van mijn man en dochter ervaar ik een verband tussen van huis gaan en thuiskomen. De impuls om er op uit te trekken is een tiental jaren geleden in mij geboren. Er was weinig stimulans van buitenaf voor nodig om huis te verlaten en de […]
In de riad waar we verblijven werkt Hassan – 36 jaar, geboren in het Atlasgebergte, zes uur rijden van Marrakech. Vanaf het eerste moment was er iets in zijn aanwezigheid dat me raakte.Zijn manier van kijken, de rust in zijn stem, de vanzelfsprekende aandacht waarmee hij zich beweegt. Hij is zonder het te benoemen, een […]
Mijn eerste bewuste ervaring op het Afrikaanse continent. Marrakech. Marokko. De aarde hier voelt anders.Stevig. Ruw. Warm van binnenuit.De lucht droogt je huid en de zon doordrenkt elk gebaar.Alles lijkt trager te bewegen alsof de tijd dichter bij de grond leeft. Er is iets in deze plek dat me onmiddellijk naar beneden trekt. Naar de […]
Ik vertrek vaak niet door de deur, maar door mijn lijf niet meer te bewonen. Het gebeurt soms plotseling. Ik ben aanwezig in een gesprek, ik knik, ik luister en toch ben ik er niet meer. Mijn blik wordt leeg, mijn adem hoog, mijn lijf voelt als een huls waaruit ik half verdwenen ben. Alsof […]
“โฆ.toen lag ik op het zand. En er was heel veel ruimte.Er was geen stop. Ik was aan het slapen en ook wakker tegelijk. En toen heb ik gekozen voor jou en papa als mijn ouders.Ik heb toen dit lichaam gekregen.Ik was toen opeens in leven en toen was ik hier!Ik vind dat best mooi. […]
Wat als ik het verkeerde kies? Wat als ik afsluit wat beter had kunnen zijn? Wat als ik veroordeeld word nog voor ik begonnen ben?En dan, aan het eind, sta je daar misschien hopend dat God (of hoe je het noemt) je je middelmatigheid vergeeft. Robert Musil schreef:โ๐๐ญ๐ด ๐ธ๐ฆ๐ณ๐ฌ๐ฆ๐ญ๐ช๐ซ๐ฌ๐ฉ๐ฆ๐ช๐ฅ๐ด๐ป๐ช๐ฏ ๐ฃ๐ฆ๐ด๐ต๐ข๐ข๐ต, ๐ฎ๐ฐ๐ฆ๐ต ๐ฎ๐ฐ๐จ๐ฆ๐ญ๐ช๐ซ๐ฌ๐ฉ๐ฆ๐ช๐ฅ๐ด๐ป๐ช๐ฏ ๐ฐ๐ฐ๐ฌ ๐ฃ๐ฆ๐ด๐ต๐ข๐ข๐ฏ.โ Die […]
Mijn moeder werd gisteren 70 jaar. Een bijzondere moment, des te meer omdat ze vier jaar geleden de diagnose uitgezaaide longkanker in het laatste stadium kreeg. Dankzij een nieuwe vorm van immunotherapie mochten we onverwacht samen deze extra jaren samenzijn. Ook jaren die een groeiende donderwolk met zich meebrachten. De constante spanning over wanneer dat […]










